Θυρεοειδής

Image link

Ο θυρεοειδής είναι ένας μικρός αδένας σε σχήμα πεταλούδας που βρίσκεται στο μπροστινό μέρος του λαιμού. Παράγει ορμόνες που μεταφέρουν μηνύματα στο σώμα μας. Η ορμόνη που παράγεται απο τον θυρεοειδή ονομάζεται θυροξίνη. Αυτή ελέγχει τον μεταβολισμό, τους χτύπους της καρδιάς, τη θερμοκρασία του σώματος καθώς και πολλές άλλες λειτουργίες. Αν ο θυρεοειδής μας παράγει λιγότερη ή περισσότερη ορμόνη από αυτή που χρειαζόμαστε τότε υπάρχει πρόβλημα. Με απλά λόγια, η περισσότερη θυροξίνη κάνει τον οργανισμό να λειτουργεί πολύ πιο γρήγορα, ενώ η λιγότερη τον κάνει να λειτουργεί πολύ πιο αργά.

Σημαντική είναι όμως η επιρροή της λειτουργίας του θυρεοειδούς και στην ανάπτυξη των εμβρύων και των βρεφών μέχρι 2 χρονών, διότι επιβραδύνει την ανάπτυξη του εγκεφάλου και τον μεταβολισμό. Γι’ αυτόν το λόγο είναι απαραίτητος ο έλεγχος της εγκύου και του νεογνού.

Οι παθήσεις του θυρεοειδούς είναι από τις πιο συχνές ενδοκρινολογικές διαταραχές στα παιδιά. Τα προβλήματα του θυρεοειδούς μπορούν να παρουσιαστούν ως:

1. Βρογχοκήλη (διόγκωση του θυρεοειδούς), συνήθως λόγω της έλλειψης ιωδίου.

2. Υποθυρεοειδισμός, όταν ο θυρεοειδής υπολειτουργεί και αυτό έχει σαν συνέπεια να μην παράγει αρκετή θυροξίνη. Τα αίτια μπορεί να είναι:

α. Συγγενής υποθυρεοειδισμός, ο οποίος παρουσιάζεται στη γέννηση (όταν ο αδένας είτε δεν υπάρχει είτε δεν λειτουργεί σωστά) και συμβαίνει περίπου σε 1 στα 2500 νεογνά. Ευτυχώς, ο συγγενής υποθυρεοειδισμός ανιχνεύεται στη χώρα μας με το Εθνικό Ανιχνευτικό Πρόγραμμα από το Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού και αντιμετωπίζεται ικανοποιητικά.

β. Επίκτητος υποθυρεοειδισμός (Hashimoto), ο οποίος εμφανίζεται όταν το ανοσοποιητικό μας σύστημα θεωρεί τον θυρεοειδή αδένα σαν επιδρομέα και του επιτίθεται, δημιουργώντας αντισώματα. Με τον τρόπο αυτό ο θυρεοειδής σταδιακά υπολειτουργεί και γι’ αυτό χρειάζεται να τον βοηθήσουμε, χορηγώντας την ορμόνη (θυροξίνη) συμπληρωματικά. Η θυροξίνη δίνεται σε χάπι μία φορά την ημέρα και η δόση ποικίλλει ανάλογα με τις ανάγκες του παιδιού και τις οδηγίες του γιατρού.

Ποιος είναι όμως ο κίνδυνος να αναπτύξει ένα παιδί επίκτητο υποθυρεοειδισμό;

Φαίνεται ότι η προδιάθεση για επίκτητο υποθυρεοειδισμο είναι οικογενειακή υπόθεση. Υπολογίζεται ότι γύρω στο 40% των παιδιών με επίκτητο υποθυρεοειδισμό έχουν συγγενείς με προβλήματα στο θυρεοειδή. Τα κορίτσια και οι γυναίκες προσβάλλονται πιο συχνά από τα αγόρια και τους άνδρες. Επιπλέον, οι παρακάτω καταστάσεις θεωρούνται ως παράγοντες κινδύνου για υποθυρεοειδισμό:

  • Σύνδρομο Down,
  • Σύνδρομο Turner,
  • Σύνδρομο Klinefelter,
  • Αυτοάνοσα νοσήματα: Διαβήτης τύπου 1, Κοιλιοκάκη, Αλωπεκία, Λεύκη,
  • Μεταβολικά και αιμοποιητικά προβλήματα,
  • Προβλήματα στην υπόφυση.

3. Υπερθυρεοειδισμός, ο οποίος ευτυχώς δεν είναι πολύ συχνός στα παιδιά. Το πρόβλημα δημιουργείται από την υπερπαραγωγή θυροξίνης, η οποία κάνει τον οργανισμό να λειτουργεί σε υψηλούς ρυθμούς με αποτέλεσμα να παρουσιάζεται τρέμουλο, απώλεια βάρους, ταχυκαρδίες κ.α., συνεπώς χρειάζεται η χορήγηση φαρμάκων για να κατασταλεί η παραγωγή της. Δυστυχώς, όμως, μπορεί να υποτροπιάσει και να απαιτηθεί αφαίρεση (θυρεοειδεκτομή ή καταστροφή με ραδιενεργό ιώδιο).

4. Όζοι του θυρεοειδούς, οι οποίοι συνήθως είναι καλοήθεις και απαιτούν έλεγχο και τακτική παρακολούθηση.

5. Καρκίνος του θυρεοειδούς

6. Φλεγμονές του θυρεοειδούς (θυρεοειδίτιδα)

Συμπερασματικά, ο θυρεοειδής αδένας αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς ενδοκρινείς αδένες. Αν δεν λειτουργεί καλά, τα παιδιά είναι σε κίνδυνο καθυστερημένης ανάπτυξης εγκεφάλου, αύξησης ή και απώλειας βάρους, πρώιμης ή καθυστερημένης εφηβείας, επηρεασμένης σχολικής επίδοσης, ανεξήγητης κόπωσης, ευαισθησίας στο κρύο και διαταραχών στη διάθεση.

Στις περισσότερες περιπτώσεις η διάγνωση και η θεραπεία είναι απλή.

Χρειάζεται πάντα να συμβουλευόμαστε τον/την γιατρό μας για να διασφαλίσουμε την προστασία της υγείας και τη σωστή ανάπτυξη του παιδιού μας.